بیماری نیوکاسل در پرندگان خانگی - در واقع چه چیزی برای دامپزشکان و صاحبان اهمیت دارد؟

بیایید صادق باشیم-بیماری نیوکاسل چیزی نیست که هر صاحب پرنده خانگی به طور روزانه به آن فکر کند. اما وقتی پرنده شروع به نشان دادن ناراحتی تنفسی یا بدتر از آن علائم عصبی می کند، به سرعت تبدیل به یک نگرانی می شود. و NDV؟ این یکی از آن ویروس‌هایی است که می‌تواند شبیه به ده‌ها چیز دیگر باشد، که آن را دشوار می‌کند.

واقعاً در یک پرنده مبتلا چه می بینید؟

بستگی دارد. واقعا بستگی داره برخی از پرندگان فقط کمی عطسه می کنند و برای یک یا دو روز به نظر می رسند. برخی دیگر به سرعت به سراشیبی می روند-لرزش، چرخش گردن، اسهال، حتی مرگ ناگهانی. هیچ مورد "معمولی" واحدی وجود ندارد.

در اینجا یک لیست تقریبی از آنچه ممکن است نشان داده شود:

• عطسه، ترشحات شفاف یا کدر بینی
• تنفسی که به نظر می رسد تلاش-دم کردن، تنفس با دهان باز-
• پرنده کرکی می نشیند، زیاد حرکت نمی کند
• نخوردن، کاهش وزن
• مدفوع سبز مایل به-زرد، اغلب شل
• سر می لرزد یا پرنده نمی تواند حرکات خود را هماهنگ کند
• گردن به پهلو یا عقب خم می شود
• پاها ضعیف، یا قادر به نشستن نیستند
• در موارد حاد، فقط... مرده، بدون هشدار زیاد

علائم عصبی آنهایی هستند که واقعا توجه را جلب می کنند. اما مشکل اینجاست-تقریباً همه اینها می‌توانند در سایر بیماری‌ها نیز ظاهر شوند. کلامیدیا، مسمومیت با فلزات سنگین، حتی کمبودهای تغذیه ای. بنابراین شما نمی توانید فقط به یک پرنده نگاه کنید و بگویید "این ND است."

چگونه دور می زند؟

مانند بسیاری از ویروس‌هایی که از طریق مدفوع، از طریق قطرات عطسه، از طریق دست‌های آلوده، کاسه‌های غذا، سوف‌ها، آب، پرندگان را آلوده می‌کنند. یک پرنده آلوده در یک محیط گروهی، و شما پتانسیل شیوع سریع را دارید.

به سناریوهای معمولی فکر کنید: یک خانواده با نیم دوجین طوطی، یک باغ پرنده پرورش دهنده، یک فروشگاه حیوانات خانگی با گونه های مختلف، یا یک نمایشگاه پرندگان. در آن محیط‌ها، ویروس به سرعت حرکت می‌کند، اگر کسی زودتر به آن مبتلا نشود.

پرندگان وحشی؟ آنها همچنین می توانند حامل پارامیکسو ویروس باشند و همیشه بیمار به نظر نمی رسند. بنابراین حتی اگر گله شما سالم به نظر برسد، خطر معرفی صفر نیست.

پس چرا تشخیص زودهنگام اینقدر مهم است؟

از آنجایی که نشانه‌ها مشخص نیستند-کل مشکل همین است. بدون کار آزمایشگاهی، شما حدس می زنید. و اگر واقعا NDV باشد، پنجره مهار بسته است.

راهنمای WOAH در این مورد کاملاً واضح است: شما به تأیید آزمایشگاه نیاز دارید. -تیم زمان واقعی-PCR بهترین راه- است. اما در عمل، به خصوص در طول یک روز شلوغ کلینیک، ارسال همه چیز و انتظار 48 ساعته همیشه عملی نیست. اینجاست که یک آزمایش آنتی ژن سریع می‌تواند-نه به‌عنوان جایگزین، بلکه به‌عنوان یک ابزار تریاژ مناسب باشد.

آزمایش سریع واقعاً به کجا کمک می کند؟

به آن به عنوان یک «نگاه اول» فکر کنید. شما یک نمونه جمع آوری می کنید، آزمایش را انجام می دهید و در عرض 10 تا 15 دقیقه به نتیجه ای می رسید که می گوید "بله، آنتی ژن شناسایی شد" یا "نه، شناسایی نشد." این می تواند تصمیم گیری{4}} شما را در محل تغییر دهد.

موقعیت هایی که استفاده از یکی منطقی است:

• پرنده ای با علائم عصبی وارد می شود و شما مطمئن نیستید که چه اتفاقی می افتد
• از صاحبش می شنوید که دو پرنده دیگر خانه هم مریض هستند
• یک پرنده به طور ناگهانی مرد و حالا صاحبش یک قفس را برای بررسی می آورد
• شخصی به تازگی یک پرنده جدید خریده است، و شروع به نشان دادن علائم می کند
• پرنده اخیراً در یک نمایشگاه، یک نمایشگاه یا یک مرکز شبانه روزی بود
• شما فقط نیاز به یک نتیجه غربالگری سریع قبل از تصمیم گیری در مورد جداسازی یا ارجاع برای آزمایش بیشتر دارید

اکنون-یک نتیجه سریع مثبت، تشخیص نهایی نیست. این یک علامت هشدار است. شما هنوز باید آن را همراه با تاریخچه، یافته های فیزیکی و اپیدمیولوژی محلی تفسیر کنید. و اگر ND یک بیماری قابل گزارش در منطقه شما باشد، آزمایش تاییدی قابل مذاکره نیست.

پیشگیری - چه چیزی در واقع کار می کند؟

گلوله جادویی وجود ندارد پرندگان جدید را قرنطینه کنید-این قانون اول است. حداقل 30 روز، در صورت امکان اتاق جداگانه. کاسه ها را به اشتراک نگذارید، قفس ها را به اشتراک نگذارید، دست های خود را بدون شستن در این بین به اشتراک نگذارید.

هنگام بازگشت پرندگان از نمایشگاه ها یا مراکز پرورش توجه بیشتری داشته باشید. اینها موقعیت‌های-خطر بالایی هستند. کاملاً تمیز و ضدعفونی کنید-و منظورم کاملاً، نه فقط یک شستشوی سریع.

نتیجه نهایی: NDV به سرعت گسترش می یابد، اما شناسایی اولیه به علاوه جداسازی مناسب می تواند مانع از اجرای آن در کل مجموعه شود.

بسته شدن

بیماری نیوکاسل از بین نمی رود در پرندگان خانگی، می تواند خفیف باشد، می تواند شدید باشد، و می تواند مانند بسیاری از چیزهای دیگر به نظر برسد. به همین دلیل است که ما به آزمایش-نه فقط یک آزمایش، بلکه ترکیبی از غربالگری سریع، تأیید آزمایشگاهی، و قضاوت بالینی خوب-متکی هستیم.

برای دامپزشکانی که به طور مرتب پرندگان همراه را می بینند، داشتن یک آزمایش آنتی ژن سریع در دسترس، اطلاعات بیشتری را در محل مراقبت به شما می دهد. فقط به یاد داشته باشید: تست غربالگری یک ابزار است، نه یک پاسخ. موارد مثبت نیاز به پیگیری دارند-و همیشه قوانین گزارش محلی را در نظر داشته باشید.

مراجع:راهنمای زمینی WOAH; راهنمای دامپزشکی مرک