کنه ها چیست؟

کنه ها همچنین به عنوان ساس شناخته می شوند که معمولاً به عنوان علف چین، لاک پشت سگ، شپش علف، شپش گاو و کنه علف شناخته می شود. دو نوع کنه نرم و کنه سخت وجود دارد. آنها هر دو حیوانات خونخوار هستند و می توانند برای مکیدن خون به بدن انسان حمله کنند. کنه‌های سخت بیشتر در حمله به میزبان در طول روز یافت می‌شوند، زمان مکیدن خون طولانی‌تر است، معمولاً چندین روز طول می‌کشد. کنه‌های نرم اغلب شب‌ها به میزبان حمله می‌کنند و زمان مکیدن خون کوتاه است، معمولاً فقط چند دقیقه تا یک ساعت.

بیشتر کنه‌ها روی علف‌ها و گیاهان در تپه‌ها و تپه‌های کم عمق خوابیده‌اند یا در خز دام‌ها و حیوانات زندگی می‌کنند. آنها ناقلان انتقال و میزبان ذخیره بیماری های مشترک بین انسان و دام هستند، به این معنی که انسان و حیوانات معمولی تبدیل به کنه می شوند. کنه ها به عنوان هدف انگلی کرم ها نیز احتمالاً برای مدتی روی حیوانات انگلی می شوند و سپس به انسان منتقل می شوند. خطرات موجود را می توان تصور کرد.

کنه ها اغلب دارای درجه خاصی از گزینش پذیری برای محل انگلی میزبان هستند. آنها عموماً قسمت هایی را با پوست نازک انگلی انتخاب می کنند و به راحتی خراشیده نمی شوند، مانند گردن، پشت گوش، زیر بغل، داخل ران، ناحیه تناسلی و کشاله ران حیوانات یا افراد.

خطرات کنه ها چیست؟

1. خطر مستقیم

① آسیب به پوست: هنگامی که کنه ها روی سطح حیوانات زندگی می کنند، ابتدا مستقیماً به پوست آسیب می رسانند و باعث ایجاد ادم، خونریزی، التهاب حاد و سایر واکنش های پوست میزبان می شوند. حیوانات بیمار اغلب خارش، تحریک پذیری و اصطکاک مکرر، خاراندن یا جویدن را نشان می دهند. پوست را گاز بگیرید، که به نوبه خود منجر به خونریزی موضعی، ادم، التهاب، هیپرکراتوز یا زخم های ثانویه در محل انگلی می شود.

② سوء تغذیه: کنه ها حیوانات خونخوار هستند و تعداد زیادی از انگل ها می توانند باعث کم خونی حیوانات، کاهش وزن، کوتاه قدی و سایر علائم شوند.

③ نوروتوکسین: برخی کنه ها می توانند سموم فلج کننده اعصاب را در طول فرآیند مکیدن خون ترشح کنند و در نتیجه باعث فلج میزبان شوند.

غدد بزاقی کنه ها سموم ترشح می کنند که می تواند باعث بی اشتهایی، کاهش وزن و اختلالات متابولیک در حیوانات شود. در موارد شدید، آنها می توانند آزادسازی استیل کولین را در اعصاب عضلانی مهار کنند، باعث اختلالات هدایت عصبی حرکتی، فلج آمیوتروفیک صعودی حاد و منجر به "فلج کنه" شود.

در شرایط عادی، علائم ناراحتی به سرعت افزایش می یابد و دامنه فلج به تدریج گسترش می یابد و به سمت بالا توسعه می یابد. حیوان بیمار نمی تواند حرکت کند یا روی اندام های جلویی یا عقبی خود بایستد، اما قسمت فلج شده همچنان به تحریک پاسخ می دهد. این نوع فلج با فلج ناشی از کمبود کلسیم متفاوت است. ، پس از مصرف مکمل کلسیم اثر درمانی ندارد و تنها پس از حذف کنه ها می تواند به آرامی بهبود یابد.

بی قراری، لرزش خفیف، راه رفتن ناپایدار، ضعف و لنگش معمولاً 5 تا 7 روز پس از نیش زدن کنه حیوان شروع می شود.

2. بیماری را گسترش دهید

کنه ها حیوانات خونخوار هستند. هنگامی که حیوان میزبان را که حامل عامل بیماری زا است گاز می گیرد و سپس میزبان را به افراد نیش می زند، احتمالاً عامل بیماری زا وارد بدن انسان شده و باعث بیماری می شود.

بیماری های شناخته شده در حال حاضر که ممکن است توسط کنه منتقل شوند عبارتند از: آنسفالیت جنگلی، تب خونریزی دهنده سین کیانگ، تب عودکننده کنه، بیماری لایم، بیماری ریکتزیال منتقله از کنه آسیای شمالی، بیماری های باکتریایی، آناپلاسموز و سایر بیماری های عفونی حاد.

چگونه می توان از کنه جلوگیری کرد؟

1. به بهداشت حیوانات خانگی توجه کنید:

سگ های خانگی را به پیاده روی یا نگهداری از حیوانات ببرید. هنگام بازگشت، باید بررسی کنید که آیا کنه روی سطح حیوان وجود دارد یا خیر، و کنه ها را به عقب برگردانید. اگر متوجه شدید که روی سطح حیوان کنه وجود دارد، باید به موقع حشرات را بکشید و در مدت زمان کوتاهی تماس با حیوانات را کاهش دهید. برای جلوگیری از گزش کنه؛ حیوانات خانگی باید به طور منظم انگل های داخلی و خارجی را برای حیوانات خانگی دفع کنند، اغلب حیوانات خانگی را برای ضدعفونی و جلوگیری از حشرات حمام کنند و برای جلوگیری از عفونت متقاطع به تماس نزدیک کمتر با حیوانات خانگی توجه کنند.

2. حشره کش معمولی:

بهداشت محیط را به خوبی انجام دهید، به طور منظم علف های هرز را حذف کنید و جوندگان را از بین ببرید، سوراخ های موش را مسدود کنید و آفت کش های شیمیایی را در نزدیکی سوراخ های موش اسپری کنید. اگر در مناطقی زندگی می‌کنید که کنه‌های زیادی دارد، می‌توانید در مناطقی که کنه‌ها دوست دارند از آفت‌کش‌های بیولوژیکی استفاده کنید. روی زمین، این آفت کش ها دارای مدت اثر طولانی هستند، برای انسان و حیوانات بی ضرر هستند و می توان با اطمینان از آنها استفاده کرد.

3. حفاظت شخصی:

هنگام ورود به منطقه دارای کنه، کارکنان باید لباس‌های خود را ببندند، کلاه‌های محافظ بپوشند، مواد دافع را روی پوست در معرض آن بمالند و هنگام خروج آن را بررسی کنند و کنه‌ها را از منطقه اپیدمی خارج نکنند.

پس از گزش کنه، باید یک بیمارستان معمولی با شرایط پزشکی به موقع پیدا کنید. پس از ضد عفونی شدن محل گزش، از بی حسی موضعی برای برداشتن کنه با موچین استفاده می شود و داروهای ضد ویروسی مربوطه تزریق می شود. پس از دوره کمون می توان با خیال راحت گذشت. .